Herinneringen aan Theo Blom
Theo belichaamde het wezen van De Singels. Hij was een echte verenigingsman. Een man voor wie het helpen van zijn medemens centraal stond. Theo betekende enorm veel voor de Singels.
Mennen was zijn grote passie, in de les bij de club en door de bossen en de velden. Hij stond mede aan de wieg van de Vallei-Trail. Ook was Theo voortrekker van de natuurtocht en de boerenkoolrit van de Singels. Samen met Jan Smal bedacht hij dan een route. Theo onderhield de contacten met de landeigenaren om de tocht over hun land te mogen rijden. Hij was zo iemand waar maar weinigen nee tegen konden zeggen, waarschijnlijk ook omdat hij niet ieder jaar dezelfde grondeigenaren om toegang vroeg en na afloop altijd voor een cadeautje zorgde om te bedanken voor de gastvrijheid. Voor de tochten heeft hij ook jarenlang een boekje gemaakt waarin sponsoren een advertentie konden plaatsen. Dat boekje dekte ook jarenlang een deel van de begroting van de Singels.
Theo vond het van belang dat de jeugd toegang had tot sporten, dus de contributie en lesprijzen van De Singels waren en zijn nog altijd historisch laag. Geld mocht van Theo geen thema zijn. Theo had oog voor verschillen en vond dat iedereen mee moet kunnen doen. Die insteek huldigen De Singels nog steeds.
Hij had ook altijd wel een paard of pony staan voor een kind wiens ouders zich dat niet konden veroorloven. Daar mocht dan op gereden worden, maar wel onder de voorwaarde dat ze lid werden van de Singels en les bij ons namen. Dat de locatie in Achterveld is, was ook van belang. Hierdoor kan de jeugd de sport bij ons in de rijbaan beoefenen en ook naar les komen zonder dat er altijd een pony met een trailer getransporteerd moet worden. Toen de vereniging nog meer jeugdleden had, hielp Theo met ponykampen organiseren. Bij een strandrit vervoerde hij pony’s van leden met zijn trailer. Kortom, niets was hem te veel, hij wilde altijd helpen.
Een belangrijk wapenfeit van Theo was de Valleitrail in onze zo door agrarisch gebruik gedomineerde Gelders Vallei, hij hielp hem uitdenken en realiseren. Tot op de dag van vandaag wordt daar veel gebruik van gemaakt door ruiters en amazones uit de hele regio en soms ook van ver daarbuiten.
Theo was lange tijd lid van de Singels, waarvan 12 jaar lang voorzitter van de vereniging en de drijvende kracht achter onze verhuizing toen we plaats moesten maken voor de bebouwing van het bedrijventerrein. De verhuizing vond plaats in 2019. Theo had daar zo zijn twijfels over want aanvankelijk reageerden de leden in zijn ogen te lauw. ‘’We moesten het wel met elkaar oppakken anders kon de boel net zo goed gesloten worden’’ zo was zijn opvatting. Uiteindelijk kwam het goed en hebben we de huidige locatie met zijn allen gerealiseerd.
Bij zijn afscheid van het voorzitterschap van de vereniging in 2019 is Theo tot ere-lid benoemd en ter gelegenheid van de opening van ons nieuwe Clubhuis kreeg hij een vaste barkruk waar zijn naam op staat. Daar nam hij jarenlang bijna iedere maandagavond op plaats als vaste bargast bij de dressuurles. Het waren mooie jaren en Theo bleef nauw verbonden met de Singels, ook al vielen de menlessen weg bij gebreke aan een instructeur. Zo kwam hij bij iedere wedstrijd vooraf en tijdens de pauze de bak even rollen. Alles zag er tip top uit en de deelnemers hadden een optimale bodem om te rijden en punten te scoren.
Theo was ook altijd present in onze Algemene Ledenvergaderingen. Hij kende de statuten en het Huishoudelijk Reglement uit zijn hoofd en wist ons bestuur altijd iets zinnig mee te geven. Hij was erg punctueel, zag alles op de club, en wist verbeterpunten en missertjes op een prettige en diplomatieke wijze aan te kaarten.
Ook tijdens zijn ziekte bleef Theo betrokken bij de vereniging en de paardensport. Hij deed wat hij kon en we hebben hem nooit op gemopper kunnen betrappen. We waren blij en trots dat we hem in 2024 nog hebben kunnen eren bij de finish van de natuurtocht, die sindsdien zijn naam draagt en de “Theo Blom Natuurtocht” heet.
Theo had niet alleen aandacht voor de paardensport. Hij maakte ook lange tijd deel uit van het kerkbestuur, zelfs als kerkrentmeester vanwege zijn goede kennis van de landbouw.
Daarnaast droeg hij ook hondenschool ’t Klikt’ een warm hart toe. Hij wilde de dames van ’t Klikt een goede start op ons terrein geven dus de huursom moest zeker niet te hoog zijn; dat kon later wel als de club zich goed had gevestigd. Hij vond het maar wat fijn als hij een ander zo kon helpen.
Het gevolg van al deze activiteiten was waarschijnlijk dat Theo alle onderscheidingen die er zijn wel zo’n beetje gekregen heeft. Hij ontving zelfs een koninklijk lintje maar wellicht was de uitreiking van de ‘’Achterveldse Krentenpuup’’ voor hem wel veel belangrijker.
Een fantastische man is niet meer. Hij laat een grote leegte achter. Hij laat echter ook een prachtige erfenis na, denk aan onze vereniging, de Valleitrail,
De Theo Blom natuurtocht en al die andere mooie en warme herinneringen die we delen.
Theo, je was een mooi mens. Dank voor alles. We gaan je verschrikkelijk missen.
